به گفته این مقام مسئول در سازمان توسعه تجارت ایران؛ ارزش هر تن کالای صادراتی به قاره آفریقا ۴۴۲ دلار بود که ۲۵ درصد افزایش یافته و به ۵۵۴ دلار رسیده است؛ یعنی ارزش کالاهای صادراتی ایران به این قاره افزایش یافته است.

روشن‌بخش از کاهش ارزش کالاهای وارداتی به آفریقا خبر داد و افزود: ارزش کالاهای وارداتی از آفریقا ۱۱ درصد کاهش داشته که نشان می دهد که کالاهای با ارزش افزوده پایین‌تر وارد و اقلام با ارزش افزوده بالاتر صادر می‌کنیم.

معاون سازمان توسعه تجارت ایران همچنین تصریح کرد: اگر قاره آفریقا را تقسیم‌بندی کنیم در شمال این قاره به نسبت فعالیت‌های تجاری ما کمرنگ بوده است این در حالیست که ظرفیت و پتانسیل خوبی در این کشورهای برای تجارت ما وجود دارد ؛ اما در غرب آفریقا مناسبات تجاری ما بهتر و مرکز تجاری فعالی داریم و سعی کرده‌ایم رفت و آمد بین تجار را افزایش دهیم.

روشن‌بخش بر توسعه فرصت‌های نوظهور در آفریقا، تاکید کرد و افزود: تجارت ایران با کشورهای شرق آفریقا یعنی کشورهایی نظیر تانزانیا نیز از گذشته دنبال می‌شد و هم‌اکنون نیز این روابط برقرار است.

نوشته مبادله تجاری ایران با ۳۹ کشور آفریقایی اولین بار در آذرپرس. پدیدار شد.

سرمربی تیم ملی اسکی زنان در رشتۀ آلپاین نتوانسته بازیکنان و اعضای تیم را در سفر به جام جهانی ایتالیا همراهی کند. چرا؟ چون همسر خانم سمیرا زرگری به او اجازۀ خروج از کشور را نداده بود و ناچار از فرودگاه به خانه بازگشت. (این که خبر را اول بار یک روزنامۀ چاپی معتبر -شرق- منتشر کرده هم به لحاظ رسانه‌ای قابل توجه است. چون رسانه‌های چاپی و کاغذی ما بیش از حد به اخبار خبرگزاری‌های رسمی و غالبا با بودجه‌های دولتی و عمومی متکی شده‌اند).

البته این چندمین بار است که چنین اتفاقی رخ می‌دهد و یک زن ورزشکار از حضور در یک مسابقۀ بین‌المللی بازمی‌ماند چون خروج زن شوهر‌دار بدون اجازۀ همسر ممنوع است و قانون، ورزشکار و استاد دانشگاه نمی‌شناسد و برای خروج به اجازۀ همسر نیاز است.

به این داستان می‌توان سه نوع نگاه داشت. نگاه اول، مخالفت با این قانون است و طرح این پرسش که چرا یک خانم ۳۸ ساله و شناخته‌شده باید برای خروج از کشور از همسر خود اجازه بگیرد؟

نگاه دوم این است که حکم شرع و قانون استثنابردار نیست و همان‌طور که خانم می‌تواند مهریۀ خود را به اجرا گذارد و شوهر خود را ممنوع‌الخروج کند مرد هم می‌تواند از خروج همسر جلوگیری کند. چرا که چه بسا قصد بازگشت نداشته باشد (این مورد خاص، منظور نیست) یا شوهر اطلاع نداشته باشد و نمی‌توان زنان را بر اساس شغل تفکیک کرد و اساسا شرع یا قانون به شغل شخص کاری ندارد. به عبارت دیگر غرامت و غنیمت با هم است و خانم هایی که روز عقد بر ۵۰۰ سکه اصرار دارند نمی توانند در این فقره مدرن باشند چون سنت، درهم است!

نگاه سوم اما بر اساس مصلحت و فارغ از دو مورد بالاست: امام خمینی در تعارض عرف و شرع، به مصلحت روی می‌آورد. به عنوان مثال در شرع، رابطۀ کارگر و کارفرما به صورت اجیر و موجر تعریف می‌شود ولی در جمهوری اسلامی با مصوبۀ مجمع تشخیص مصلحت، قانون کار اجرا می‌شود که ضلع سومی را به دو ضلع کارگر و کارفرما افزوده که همانا دولت است. یا در شرع حداقل سن کارگر و ساعت کار نداریم ولی در قانون کار داریم.

بنا بر این راه حل ساده و مبتنی بر اصل مصلحت این است که دولت لایحه بدهد یا مجلس طرحی را به تصویب رساند که چهره های ملی در عرصه های ورزشی و علمی و ادبی از شمول این قانون مستثنا باشند. در واقع مستثنا هم نمی‌شوند. بلکه به جای همسر، حاکم شرع یا دادستان اجازه می‌دهد. همان گونه که وقتی دختری خواستگار مناسبی دارد ولی پدر او به دلایل واهی مخالفت می‌کند می تواند اجازۀ عقد خود را از قاضی بگیرد و معطل پدر نماند.

برای این منظور می‌توان کمیسیون خاصی تعریف کرد. در این حالت، خانم سرمربی به این کمیسیون مراجعه می‌کند و ابتدا با شوهر او تماس می‌گیرند و می‌گویند پای اعتبار ملی در میان است. اگر دلیل قانع کننده‌ای دارید بیان کنید و اگر صرفا به قصد مقابله به مثل یا به دلیل دیگری است کمیسیون تصمیم بگیرد.

علی‌الاطلاق بودن حاکمیت، اساسا درهمین گره گشایی‌ها خود را نشان می‌دهد. یعنی انجام کار حکومتی و ملی بر منافع و مصالح شخصی ارجح است.

ممکن است برخی بگویند چرا اصل این قانون اصلاح نشود؟ قطعا ملاحظات شرعی اجازه نمی‌دهد به کل برداشته و حذف شود و قانون‌گذار توازن برقرار کرده و متقابلا گفته می‌شود که زن نیز ابزار مهریه را دارد.

همان‌گونه که بعضی به اصول حقوق بشردوستانه هم اعتراض دارند و می‌گویند چرا اساسا باید جنگی باشد که دربارۀ حقوق انسان‌ها در جنگ صحبت شود حال آن که جنگ یک واقعیت است.

در این فقره اما می‌توان حکومت را با اثل مصلحت دخالت داد. هر چند ابتدا باید همسر را توجیه کرد اگر مانع سفر شوی و او را به خانه بازگردانی تنها جسم او در خانه است و دل و روح او نیست. هنر این است که جسم و روح و دل و جان او با تو باشد.

پیداست که این نوشته از منظر وجهۀ ورزشی یا علمی فرد نوشته شده وگرنه وقتی زنی مایل است از ابزار مهریه استفاده کند مرد را چگونه می‌توان از استفاده از ابزارهای خود بازداشت یا ممکن است مرد و زن نقش‌های اجتماعی خود را به درستی ایفا کنند ولی برای همسر خود همسر کاملی نباشند یا به دلایل مختلف با هم مشکل داشته باشند.

به جای این که باب مصلحت را ببندیم آن را بگشاییم. این که تیم ملی اسکی زنان در مسابقه بین‌المللی شرکت کند امری کاملاً مدرن است و گرنه کجای سنت زن اسکی باز داریم؟

اگر نمی‌توان قوانین مدرن را دربارۀ آن اِعمال کرد، به طریق اولی نگاه سنتی را هم نمی‌توان در مقولۀ اسکی رایج کرد. چارۀ کار و راه حل بینابین همان نگاه مصلحتی و از منظر منافع و مصالح کلان ملی است. یک لحظه تصور کنیم دیگر شرکت کنندگان وقتی بشنوند دلیل غیبت مربی تیم ایران چیست چه قضاوتی خواهند داشت و چه خشم و کینی در دل خانمی که بازمانده شکل می‌گیرد؟

نوشته خانم مربی اسکی و اجازۀ صادر نشدۀ همسر برای خروج از کشور اولین بار در آذرپرس. پدیدار شد.

قیام مردم تبریز در سال ۵۶ که به دنباله قیام مردم قم و به مناسبت چهلم شهدای آن شکل گرفت نمونه بارزی از نقش آذربایجان در تاریخ معاصر ایران است . شهر تبریز در چهلمین روز درگذشت شهدای قم یکپارچه شعار مرگ بر شاه سر داده و به رهبری مراجع خود به اعتراض علیه سیاست‌های حکومت شاهنشاهی وقت پرداخت.

نتیجه این قیام و خونخواهی به حق، درگیری مردم با نیروهای حکومتی و مجروح شدن و شهادت عده‌ای از مردم غیور تبریز بود.

این قیام سیاسی و مذهبی نقطه شروع سایر قیام های انقلابی بود و به عنوان یکی از تاثیرگذارترین خیزش ها علیه حکومت پهلوی قرار گرفت تا جایی که امام خمینی رحمت الله علیه در وصف اهالی شجاع و متدین تبریز پیامی مملو از مهر و التفات صادر نمودند.

اکنون پس از گذشت سالها باید خاطرنشان کرد که مردم غیور تبریز با همان روحیه انقلابی و سلحشورانه خود، پایبند شعارها و آرمان های نظام اسلامی ایران هستند و در صورت لزوم تا پای جان از وطن و ارزش‌های دینی خود صیانت خواهند کرد چرا که :

چـو ایـران نباشد  تن  من مـبـاد

در این بوم و بر زنده یک تن مباد

نوشته نقش مردم تبریز در شکل گیری انقلاب اسلامی اولین بار در آذرپرس. پدیدار شد.

محمد اسماعیلی دهقی قائم مقام جمعیت ایثارگران در یادداشتی نوشت: فرض کنید یک سوار کار شمشیر به دست از یکی از مرزهای کشور وارد شده و به هر کسی که می رسد یک ضربه کاری وارد می‌کند و به راه خود ادامه می‌دهد. پشت سر این سوار کار انبوهی از کشته ها و زخمی هاست که بر زمین افتاده اند ولی هیچکسی عکس العملی نشان نمی‌دهد .

در وضعیت حال نیز؛‌ هر روز صبح یک پیام بسته بندی شده وارد فضای رسانه ای کشور می‌شود و دست به دست در پیام رسان ها و سایت های  مختلف به گردش در می اید و در مسیر خود فکر ها و قلب های زیادی را مجروح می‌کند .

بسته هایی که توسط مزدوران رسانه ای دشمن طراحی و روانه کشور می‌شود. بسته هایی که برای  تهیه آنها دلار و درهم های بسیاری هزینه شده است.

بسته هایی که محصول زبده ترین کارشناسان جنگ روانی است. بسته هایی که هر کدام یک بخش  نظام را هدف قرار داده و نقطه زنی می‌کنند. بسته هایی که متنوع و جذاب  طراحی شده اند.بسته هایی که دقیقا متناسب حال و روز مردم و کشش افکار عمومی طراحی شده اند.

بسته هایی که هیچکسی در صحت انها تردید هم نمی‌کند چون حرفه ای تهیه شده اند. بسته هایی که  بذر یاس و ناامیدی را در سرزمین دلهای مردم می کارند. بسته هایی که قاتل روحیه کار و تلاش هستند.این بسته ها قاب های مختلف دارند یک روز یک برگ نامه با مهر و امضای وزیر است. یک روز بخش بریده شده ای از سخنرانی یک شخصیت سیاسی و مذهبی است.یک روز فیلمی از فقر و فلاکت یک بخش دور افتاده و روز دیگر افشاگری یک شبهه اقازاده دور افتاده از وطن است.

البته انتظاری هم از دشمن  نداریم اما گلایه ما از دست کسانی است که جاده صاف کن دشمن هستند و به این مهاجم آب و غذا می‌دهند.

گلایه ما از دست کسانی است که در ایست و بازرسی قرار بود جلوی مهاجم و جلوی ورود دشمن را بگیرند.گلایه ما از دست کسانی است که قرار بود با افشاگری و روشنگری در مورد این بسته های مسموم مانع از تلفات شوند. گلایه ما از دست کسانی است که قرار بود زخمی ها را مداوا کنند. گلایه ما از دست کسانی است که قرار بود نحوه مواجهه با این بسته های مسموم را اموزش بدهند. گلایه ما از دست کسانی است که قرار بود ….

نوشته جنگ نرم با روایتی متفاوت اولین بار در آذرپرس. پدیدار شد.

ز کجا آمده ام آمدنم بهر چه بود   /     به کجا میروم آخر ننمایی وطنم
(مولوی)

نوشته مهارت خودشناسی اولین بار در آذرپرس. پدیدار شد.

دهه فجر روزهای برآمدن آفتاب عدالت از پشت ابرهای ظلم و بی‌عدالتی است. به راستی اگر به سال های حکومت پهلوی نگاهی بیاندازیم خواهیم دید که سیمای زندگی طبقه متوسط مردم به لطف دلارهای نفتی و حمایت بی وقفه غرب از محمدرضا پهلوی، سیمای قابل قبولی بود. اما آنچه در پشت این نقاب به چشم می خورد سختی ها و تلخی ها و بی عدالتی هاست که باعث شد غریو حق طلبی مردم سقف پوشالی پیشرفت آمریکایی زمانه را بشکافد و طرحی نو دراندازد.

انقلاب مردم ایران در سال ۵۷ علاوه بر تلاش در جهت اصلاح اقتصادی و ایجاد عدالت در بخش های مختلف جامعه؛ تلاشی در جهت اصلاح وضعیت فرهنگی نیز بود. تهاجم فرهنگی همه جانبه غرب باعث انحطاط وضعیت فرهنگی جامعه شده بود. ظهور و بروز مظاهر غربی در فرهنگ و هنر به خوبی آشکار بود و میراث چندین ساله فرهنگ و هنر ایرانی-اسلامی توسط ایادی غربزده حکومت به تاراج می رفت. در این موقعیت حساس که بقای ایرانیت و اسلامیت در خطر بود، رهبری مدبرانه و متفکرانه امام خمینی باعث شد تا مردم بتوانند از هر دو سوی اقتصادی و فرهنگی یک اتفاق را در تاریخ تحولات جهان رقم بززند. اتفاقی که تا امروز تمام معادلات ابر قدرتان جهان را بر هم زند.

مدیرکل اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی آذربایجان‌شرقی

نوشته بهمن ماه روایتگر حق‌طلبی مردم ایران اولین بار در آذرپرس. پدیدار شد.

این اول راه بود که با اتحاد و ایمان و ایثار و شهادت و فداکاری مردم و رهبران جامعه شکل گرفت. این مسیر ادامه داشت و پرچم ولایت و رهبری امت به دست جانشین صالح امام امت، امام خامنه‌ای رسید و ایشان نیز همچون امام،‌ انقلاب اسلامی را سرافراز در مسیر مستقیم هدایت کرد و از گردنه‌ها عبور دادند و مردم ایران ایثارگرانه در همه سختی‌ها در کنار ولایت و به پای انقلاب ماندند و امروز بعد از ۴۲ سال مخالفین و معاندین و دشمنان انقلاب یکی پس از دیگری مضمحل یا منزوی و یا حذف گردیده‌اند و انقلاب اسلامی سربلند و پیروز به راه خود ادامه می‌دهد و آخرین نمونه از این افراد، دشمن غدّار و جانی ترامپ بود که با ذلت به زباله‌ دان تاریخ رفت و آنهایی که آرزوی پایان انقلاب در ۴۰ سالگی خود را داشتند آرزوی خود را به گور بردند و این انقلاب اسلامی توفنده به راه خود ادامه می‌دهد.

۴۰ ساله دوم انقلاب با منشور گام دوم انقلاب رهبر فرزانه و روشن ضمیر و آینده‌نگر انقلاب آغاز گشت، و آنچه دستاوردهای انقلاب در گام اول بوده به عنوان داشته‌های انقلاب برای حرکت به خواسته‌ها و آرمان‌های انقلاب، مبنا قرار گرفت تا کاستی‌ها، ضعف و مشکلات از جمله مشکلات اقتصادی مردم، برخی بی‌عدالتی‌ها و تبعیض‌ها، که ناشی از ضعف مدیریت‌ها و نفوذ دشمنان و فشار تحریم‌ها به وجود آمده است ازمیان برداشته شود و ان‌شاالله با حرکت جهادی و الگوپذیری از شهیدان چون سردار مقاومت حاج قاسم سلیمانی امکان پذیر خواهد بود.

پایان این یادداشت کوتاه را مذین می‌کنم به دو باور شهید سردار سلیمانی که فرمودند: توفیق آدمی در عصر حاضر به دو چیز است؛ همراهی با انقلاب اسلامی و همدل بودن با انقلاب و همراهی و تبعیت از حکیم انقلاب یعنی حضرت آیت الله امام خامنه‌ای می‌باشد. و این مسیر ما در گام دوم انقلاب اسلامی است تا رسیدن به تمدن اسلامی و زمینه سازی برای ظهور حضرت مهدی عجل‌الله تعالی فرجه، ان‌شاالله.

نوشته سخنی درباره انقلاب اسلامی اولین بار در آذرپرس. پدیدار شد.

علی دارابی پژوهشگر و استاد دانشگاه در نوشتاری کوتاه، پاسخی موجز اما کامل به این سؤال داده است:

او با یادآوری این مسئله که ایران زمان شاه استقلال واقعى نداشت و آمریکا تصیم‌گیرنده اصلى براى اداره کشور بود می‌نویسد: سال ۱۳۲۰ آمریکا و انگلیس فاتحان جنگ جهانى دوم که ایران را به همراه روسیه اشغال کرده بودند رضاشاه را از سلطنت برکنار و پسرش محمدرضا پهلوى را به قدرت رساندند اما مردم هیچ نقشى در این جابجایی قدرت نداشتند البته خوب است بدانیم ارتش اشغالگر بیگانه هزینه خودشان را ازجیب ملت ایران برداشتند.

در سال ۱۳۳۲ آمریکا به همراهى انگلیس تصمیم گرفتند کودتاى ۲۸ مرداد را براى ساقط کردن دولت دکتر مصدق و بازگرداندن شاه که از ایران فرار کرده بود به سلطنت به جاى ما مدل حکومت را مشخص کنند همچنین در سال ۱۳۴۰-۱۳۴۱ آمریکا بود که طرح اصلاحات ارضى موسوم به انقلاب شاه و ملت را که پیامد آن نابودى کشاورزى و دامپرورى ایران و مهاجرت گسترده روستاییان به شهرها را به دنبال داشت.

در بخشی دیگر از این یادداشت، دارابی به سرکوب آزادى‌ها، خفقان، زندان‌ها و اعدام‌ها در دهه ۱۳۳۰ و ۱۳۵۰ می‌پردازد؛ سرکوبی که در ایران توسط شاه و با حمایت آمریکا صورت گرفت. حتى فضاى باز سیاسى در سال‌هاى ۱۳۵۶- ۱۳۵۷ در ایران در سایه سیاست “حقوق بشر” کارتر و دموکرات‌هاى کاخ سفید بود که در ایران هم جلوه‌گر شد اما با هوشیارى امام و مردم این بار بجاى تحکیم پایه‌هاى رژیم سلطنتى انقلاب ۱۳۵۷ از درون آن بیرون آمد؛ ایران قبل از انقلاب  ۶۰ هزار مستشار نظامى آمریکا بر ارتش و نیروهاى مسلح ایران سلطه داشتند و افسران وفادار شاه از این همه تحقیر به ستوه آمده بودند.

او در پایان این یادداشت آورده است: جوانان عزیز نیک بدانید ما چون استقلال واقعى نداشتیم وحکومت پهلوى دست نشانده آمریکا و بیگانگان بود براى “آقایی خودمان، اختیار داشتن براى مدل حکومت و پایان دادن به تحقیر جهانى” انقلاب کردیم.

نوشته پاسخ به سؤال خیلی مهم؛ چرا انقلاب کردیم؟ اولین بار در آذرپرس. پدیدار شد.

خط امام، عشق ملت ایران را به اسلام برانگیخت، او را در راه اسلام ناب به فداکاری اعجاب‌انگیز واداشت. گنجینه‌های پنهان درون سینه انسان‌ها را استخراج کرد. روح مقاومت و ایستادگی را در جهان احیاء نمود. توده‌های عظیمی را پیرو ملت ایران کرد. تمایل به حاکمیت اسلام و نصرت از تسلط استثمارگران و استعمارگران و ظالمان را در میان مردم دنیا به اوج رساند. استکبار جهانی و صهیونیسم غاصب را ضعیف و رسوا نمود.

امروز مردم و مسئولین باید به خط امام و به مواضع قاطع و شفاف امام به چشم یک دستورالعمل نگاه کنند. عزت ملت ایران، رشد و توسعه مادی ملت ایران، اعتلای معنوی و اخلاقی ملت ایران، امنیت پایدار این ملت عزیز، در گرو عمل به این بیانات و تدابیر و مواضع و پیمودن راه و خط امام است. این خط، زندگی و همه هستی و هویت ملی و انقلابی ماست.

اگر بخواهیم جمهوری اسلامی را آباد و آزاد کنیم، راه این است که خط امام عزیزمان را دنبال کنیم. اگر دنبال عزت و شخصیت و هویت ملی ایرانیم، بایستی خط امام را دنبال کنیم. همه آرمان‌ها بلند و به حقی که ملت ایران دارد، به وسیله خط و راه امام و عمل به مواضع امام تأمین می‌شود.

زنده نگهداشتن راه و خط امام، به پنهان نکردن، فراموش نکردن، کم‌رنگ نکردن و غلط تبیین نکردن مواضع امام است. باید اندیشه دینی و سیاسی امام خمینی (ره) را در تمامی سیاست‌گذاری‌ها و برنامه‌ریزی‌ها، برجسته و پررنگ کنیم. باید مواضع دینی و سیاسی امام را صریح و درست بیان کنیم. باید شاخص‌های خط امام و مشخصه‌های این خط را برجسته نمائیم.

اولین نقطه در میانی و خط امام، اسلام ناب محمدی (ص) است. نهضت امام خمینی (ره) برای حاکمیت اسلام بود. اسلام و توحید و وحدت بین امت اسلامی. اسلام «ولَنْ یَجْعَلَ اللَّهُ لِلْکافِرِینَ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ سَبِیلًا…». اسلام «الإسلامُ یَعلُو ولا یُعلى‏ علَیهِ». اسلام «اَشِدّاءُ عَلَی الکُفّارِ رُحَماءُ بَینَهُم…». اسلامی که می‌گوید: «وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُری‏ آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَیْهِمْ بَرَکاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ…». اسلام عدل و قسط. اسلام عزت و اسلام حمایت از ضعفا و پابرهنگان و محرومان. اسلام دفاع از حقوق مظلومان و مستضعفان. اسلام جهاد با دشمنان و سازش‌ناپذیری با مستکبرین و زورگویان و فتنه‌گران. اسلام اخلاق و فضیلت و معنویت.

دومین نقطه در مبانی و خط امام، تکیه به مردم است. اعتقاد به مردم را امام از اسلام گرفت. اسلام روی حق مردم و اهمیت رأی مردم و حضور مردم در صحنه‌ها تأکید می‌کند.

سومین نقطه در مبانی و خط امام، عدالت اجتماعی و کمک به طبقات محروم است. امام، محرومان را صاحب اصلی انقلاب می‌دانست.

چهارمین نقطه، خداباوری و محاسبات معنوی و الهی است. امام برای کسب رضایت الهی حرکت می‌کرد و به وعده‌های پروردگار بزرگ اعتماد و ایمان داشت.

خط امام، استقامتی است که او در رفتار خود نشان داد، دشمن و طرح‌های دشمن را شناخت. در مقابل دشمن و آمریکا، کوتاه نیامد. از دشمن نهراسید و نترسید و تهدیدهای جهانخواران و استعمارگران او را متزلزل نکرد و کوچک‌ترین نرمشی در مقابل جهان استکبار نداشت و تا زنده بود نگذاشت حکومت به دست لیبرال‌ها و منافقین بیفتد.

یکی دیگر از نقاط پررنگ در خط امام، سازش‌ناپذیری او بود. او با شاه سازش نکرد. او با صدام سازش نکرد. او با آمریکا سازش نکرد. او از اصول نه شرقی و نه غربی خود عدول ننمود.

حساس به سرنوشت مسلمانان جهان، اهمیت دادن به توانایی ملت‌ها، استقلال و آزادی از سلطه ابرقدرت‌ها، ساده زیستی، جاذبه و دافعه، و پاسداری از ارزش‌ها و دفاع از ولایت فقیه نیز از نقاط برجسته در مبانی امام و خط امام است.

امام حکم ولی فقیه را عنصر قوام بخش اسلام ناب محمدی (ص) می‌دانست و معتقد بود که نفی ولایت فقیه، تکذیب ائمه و اسلام است؛ و ولایت فقیه تبع اسلام است و همان ولایت رسول الله است. امام ولایت فقیه را هدیه‌ای الهی می‌دانست و معتقد بود که مردم و مسئولین باید به این مهم، معتقد و به ولی فقیه وفادار باشند.

پررنگ کردن خط امام و مشخصه‌های خط امام، و زنده نگه داشتن نام امام خمینی (ره)، یک وظیفه شرعی است. اگر قوای سه گانه، مسئولان سیاسی و نظامی و اجتماعی و خدماتی و همه ملت ایران، مواضع امام را به عنوان یک دستورالعمل جامع، راهنمای خود قرار دهند و خط امام را در کشور، منطقه و جهان برجسته کنند؛ عزت مردم و استقلال ایران و پیشرفت جمهوری اسلامی ایران و اعتلای معنوی و اخلاقی جامعه استمرار می‌یابد، مشکلات کشور و جبهه مقاومت حل می‌گردد و جهان استکبار و طاغوت و طاغوتچه‌ها و ظالمان و استعمارگران، ضعیف‌تر، رسواتر و نابود می‌شوند و زمینه رسیدن جامعه بشری به کمال مطلوب فراهم می‌گردد.

تنها با پررنگ کردن و برجسته کردن مواضع امام، مبانی امام و خط امام است که مصالح معنوی و مادی مردم رعایت و تأمین می‌شود. قوانین اسلامی وضع و اجرا می‌گردد؛ و زندگی فردی و اجتماعی ملت ایران، رنگ و بوی احکام مترقی اسلام می‌گیرد و آسایش و رفاه و امنیت و آرامش، بر سراسر حیات اجتماعی سایه می‌گستراند و برکات الهی وارد زندگی مردم می‌شود و آنان از حیات طیبه برخوردار می‌شوند.

 نماینده ولی فقیه در قرارگاه ثارالله سپاه

نوشته تکلیف مردم و مسئولین در قبال خط امام (ره) اولین بار در آذرپرس. پدیدار شد.

روز یکشنبه اردوغان به حزب جمهوری خلق یعنی به بزرگترین حزب مخالف دولت تاخته و اعلام کرد، این حزب در واقع حزب نیست. بلکه محلی است برای نگه داشتن موازنه دو حزب مخالف دیگر یعنی حزب خوب و ه.د.پ یا حزب دموکراتیک خلق ها.

البته اردوغان، پیش از این، دیدگاه های به مراتب تندتر و گزنده تری نیز در مورد حزب جمهوری خلق و دیگر احزاب مخالف به کار برده و غالباً آنها را آلت عمل دست دشمنان و ابزار دست بیگانگان دانسته و حزب عدالت و توسعه را یک حزب بزرگ با کارنامه درخشان و تاریخی قلمداد کرده است.

به همین خاطر، یک بار دیگر این بحث پیش کشده شده که آیا یک رئیس جمهور، باید تا این اندازه حزبی باشد؟

با وجود آن که بیش از ۲ سال از تغییر سیاسی و اجرایی ترکیه سپری شده و حالا این کشور به جای نظام پارلمانی، با نظام ریاستی اداره می شود، اما هنوز هم انتقادات و اما و اگرهای فراوانی در مورد این سیستم وجود دارد.

یکی از انتقادات مهم، این است که در نظام فعلی، برخلاف روال سابق، رئیس جمهور حق دارد که رویکرد و نگرش حزبی داشته باشد و به تمام معنی کلمه، حامی و مدافع حزب خود باشد. یعنی همان حزبی که او را بر سر کار آورده است.

حامیان نظام ریاستی معتقدند که چنین چیزی بسیار طبیعی است و در همه جای جهان، وقتی که یک حزب، یک رئیس جمهور را بر سر کار می آورد، رئیس جمهور نیز خود را مقید می داند که تا آخرین دقیقه دوران مسئولیت، نه تنها تابع خواسته های حزب حاکم باشد، بلکه در امور و تصمیمات مهم و استراتژیک، با آنان مشورت و رایزنی کند.

این حامیان اردوغان و نظام ریاستی، در دفاعیات خود، به نمونه هایی همچون نظام سیاسی آمریکا و دیگر کشورها اشاره می کنند و معتقدند که هیچ چیزی طبیعی تر از این نیست که رئیس جمهور، حزب خود را حزب برتر بداند، به آن اهمیت بدهد و حتی برای آن تبلیغ کند.

اما منتقدین می پرسند: خوب…در چنین شرایطی، رئیس جمهور، چگونه می تواند ادعا کند که رئیس جمهورِ همه کشور است؟ وقتی که رئیس جمهور، منافع حزب خود را بر منافع کل احزاب دیگر ترجیح دهد، آیا باز هم می تواند مدعی آن باشد که خود را در قبال همه کشور، مسئول می بیند؟

اینها و سوالاتی از این دست، موجب آن شده که به طور مداوم، از جانب سران احزاب سیاسی مخالف و همچنین از طرف کارشناسان و تحلیل گران، به ابعاد مختلف نظام ریاست جمهوری ترکیه پرداخته شود و همواره این مساله مورد بحث و بررسی قرار بگیرد که آیا اساساً شیوه و مشی فعلی رجب طیب اردوغان در مقام رئیس جمهور و رهبر حزب عدالت و توسعه، پذیرفتنی است یا نه؟

طاها آک یول تحلیلگر ارشد و قدیمی ترکیه که پیش تر از حامیان اردوغان بود و حالا چند سالی است در روزنامه قرار قلم می زند، از افرادی است که به بررسی ابعاد و زوایای آسیب های رئیس جمهور حزبی پرداخته است.

طاها آک یول حالا در بیان دیدگاه های سیاسی و رسانه ای خود، بیشتر به علی باباجان رهبر حزب جهش و دموکراسی و احمد داود اوغلو رهبر حزب آینده تمایل دارد و همین دو روز پیش بود که در یک دیدار نمادین، یک قلم نفیس ارزشمند از علی باباجان، هدیه گرفت.

او در ستون خود در روزنامه قرار، به بررسی موضوع رئیس جمهور حزبی در ترکیه پرداخته و برای بیان دیدگاه های خود، از تجارب دوران مصطفی کمال آتاتورک و عصمت اینونو بهره گرفته است.

معایب رئیس جمهور حزبی

وقتی که ما از نظام ریاست جمهوری کنونی انتقاد می کنیم، حزب حاکم، مشاورین رئیس جمهور و حتی خود او، تنها دفاعی که دارند، اشاره به دوران آتاتورک و اینونو است. (پس از تاسیس جمهوری ترکیه، مصطفی کمال آتاتورک رئیس جمهور شد و عصمت اینونو نخست وزیر بود. ابتدا آتاتورک رئیس جمهور و رهبر حزب حاکم بود و پس از درگذشت او نیز، اینونو، هم رئیس جمهور بود و هم رهبر حزب حاکم.)

حالا مهمت اوچوم مشاور اردوغان، جلال بایار را نیز به عنوان یک رئیس جمهور حزبی معرفی کرده است.

افرادی همچون رجب طیب اردوغان و بکر بوزداغ وزیر اسبق دادگستری، همواره گفته اند که یک رئیس جمهور می تواند حزبی باشد. چرا؟ چون آتاتورک و اینونو هم چنین بودند.

مجاز نیستیم این سیستم را با دلایل تاریخی توجیه کنیم

خیلی وقت ها، آقایان برای توجیه درستی سیستم فعلی ریاست جمهوری، تاریخ را بهانه می کنند و از آتاتورک و دوران خلافت عثمانی و حتی دوران صدر اسلام مثال می آورند.

به عنوان مثال، خیرالدین کارامان از تحلیل گران طرفدار حزب عدالت و توسعه معتقد است که نظام حکومتی صدر اسلام نه به عنوان یک مرجع بلکه به عنوان یک سازوکار به سیستم ریاست جمهوری شباهت دارد.

سوال این است: آیا واقعاً حالا و در مورد ریاست جمهوری ترکیه و در سده بیست و یکم، باید به دنبال نمونه آوردن از دوران آتاتورک، خلافت عثمانی و دوران صدر اسلام باشیم؟ فراموش نکنیم در صدر اسلام، در هیچ کجای جهان، چیزی به نام اصل تفکیک قوا وجود نداشته و ما الان داریم در مورد این مساله صحبت می کنیم.

چنین موسساتی فقط از قرن ۱۸ ظهور کرده اند. ایده های فلسفی مانند تفکیک قوا و نهادهای مدرن دموکراتیک همین ۲۰۰ سال پیش شکوفا شد.در عصر ما اداره صحیح دولت فقط با نظامی مبتنی بر تفکیک قوا، استقلال دستگاه قضا و کنترل شدید پارلمان امکان پذیر است. در عصر ما باید از این زوایا به سیستم ها نگریست.

در سیستمی که در آن همه نامزدهای مجلس و مدیران قضایی بدون نظارت، توسط رئیس جمهور منصوب می شوند، دموکراسی وجود ندارد.در چنین شرایطی، نظام سیاسی، به دور از کنترل و تعادل است و تفکیک قوا عملاً از میان برخاسته است.

نوشته های عدنان مندرس

می گویندآتاتورک، اینونو و بایار نیز، حزبی بودند. قبول. بله. همه آنان حزبی بودند و سیستم در واقع، یکی شدن و وحدت قوا بود و چیزی به نام تفکیک قوا نداشتیم. اما آن چه مهم است، درک این واقعیت است که رئیس جمهور می تواند حزبی باشد. اما اگر خود او، رهبر حزب هم باشد، لیست نمایندگان را هم خود او حاضر کند و همه چیز در اختیار او باشد، چنین چیزی، بدون شک با اصل تفکیک قوا، در تعارض و تضاد است. بنابراین در تبیین شرایط تاریخی آن زمان باید بگوییم، این اتفاقی بود که تحت شرایط آن زمان، آتاتورک و اینونو به عنوان رئیس مطلق احزاب خود، دولت را به شکل حزبی اداره می کردند و نتیجه طبیعی”دولت حزب” بود.

سپس، هنگامی که سیستم چند حزبی تاسیس شد، دیدند که تفکیک دولت از حزب بسیار دشوار است. پس لازم است که شرایط آن دوران را به خوبی درک و تحلیل کنیم و چنین القا نشود که امروز نیز ناچاریم به همان شیوه عمل کنیم.

ببینید آن چه در آن زمان توسط عدنان مندرس نوشته شده چنین است: «ممکن است بنا به ضرورت، فعالیتی به نام مبارزه حزبی و رهبری حزبی با ریاست جمهوری ترکیب شود و یک نفر عهده دار ۲ مقام باشد. اما در هر حال نمی توانیم منکر این واقعیت شویم که این شیوه، پیامدها و اشکالاتی به دنبال دارد.»

اشکالات عمده از این قرار بود:

میلیون ها شهروندی که عضو حزب رئیس جمهور نبودند، خود را خارج از مجموعه حس کرده و به آنها احساس بیگانگی و دیگری بودن دست داد.

نظام بروکراتیک و اداری، ضعیف و ناکارآمد شد.

دوقطبی شدید سیاسی و اجتماعی در کشور شکل گرفت.

سخنان مهم و تاریخی عصمت اینونو

عصمت اینونو هم کسی بود که این مشکل جدی اجتماعی را به وضوح دید و ابعاد آن را درک کرد. عصمت اینونو به عنوان رئیس جمهور و رهبر حزب جمهوری خلق، در سپتامبر ۱۹۴۷ در یک سفر به مناطق دریای سیاه و شرق، به دولت دستور داد که به احزاب مختلف، توجه یکسان شود.

اینونو هم رئیس جمهور و هم رهبر بزرگترین حزب کشور بود اما همچون یک رئیس جمهور غیرحزبی عمل کرده و در بیانیه ۱۲ ژوئیه راه را برای انتخابات سالم باز کرده بود و به مخالفان فرصت صحبت در رادیو را داده بود و به همین خاطر، استاد کمال کارپات این اقدام را با ستایش توصیف می کند.اما قطب بندی آن قدر عمیق بود که این رفتارها کافی نبود. ما در دهه ۱۹۵۰ در همان دام قطبی سازی مفرط قرار گرفتیم.

آیدین مندرس فقید نیز از ذهنیت تک حزبی جلال بایار انتقاد کرد که چرا این گونه آشتی جویانه عمل نکرده و برعکس، به آتش جانبداری حزبی دامن زده است.

آیا می توان به همین شکل ادامه داد؟

مرحوم علی فواد باشگیل فقید، با در نظر گرفتن همه این مشاهدات تاریخی و فلسفه تفکیک قوا و تقسیم قدرت، در کتاب درسی خود صفحاتی را درباره مضراترئیس دولت حزبینوشته و به این اشاره کرده که رئیس دولت و شخص اول مملکت، نباید ترجیح حزبی داشته باشد.

یک رئیس جمهور می تواند نماینده یک حزب باشد.با این حال، رهبر حزب بودن، جدل و میدان داری در مبارزات سیاسی از طرف حزب خود، تاختن به احزاب مخالف، انتصابات مبتنی بر منافع حزبی و برخورداری از قدرت بی حد و حصر و اختیارات کنترل نشده و نامتعادل، قابل قبول نیست. چرا که باعث می شودعملکردهای دولت و حزب دوباره به هم گره بخورند و منجر به اشکالاتی شود مشابه آنچه در گذشته و در تاریخ ترکیه دیده ایم. بنابراین خواهیم دید که این سیستم، نمی تواند این گونه ادامه یابد و همچنان که می بینیم، پشتیبانی عمومی از نظام ریاستی کنونی ترکیه، به طرز چشمگیری کاهش یافته است.

نوشته آیا «رئیس جمهور حزبی» برای ترکیه مناسب است؟ اولین بار در آذرپرس. پدیدار شد.