به گزارش آذرپرس از ساعاتی پیش از آغاز مراسم، تالار محل برگزاری مملو از چهرههایی بود که هر کدام بخشی از خاطرات خود را در کلاسها و راهروهای دبیرستان فردوسی جا گذاشته بودند. دانشآموختگان قدیمی پس از سالها یکدیگر را در آغوش میکشیدند، استادان دانشگاه در کنار دانشآموزان امروز میایستادند و گفتوگوها، بیش از هر چیز، حول یک نام میچرخید؛ «فردوسی».
آیین بزرگداشت یکصدودهمین سال تأسیس این دبیرستان روز پنجشنبه یکم مرداد با یادآوری جایگاه تاریخی آن در آموزش نوین ایران آغاز شد؛ مدرسهای که بسیاری از سخنرانان از آن نه صرفاً به عنوان یک مرکز آموزشی، بلکه به عنوان بخشی از هویت فرهنگی تبریز و ایران یاد کردند.
پایداری از سرمایههای انسانی، ارزشگذاری به خودمان است
استاندار آذربایجان شرقی روز پنجشنبه ۱ مرداد در این مراسم با ادای احترام به بنیانگذاران انجمن دانشآموختگان، فرهیختگان و چهرههای ماندگار، گفت: آذربایجان شرقی متناسب با پیشینه تاریخی خود، سرمایههای نمادین فراوانی دارد و هر اندازه این سرمایهها را پاس بداریم، در حقیقت به هویت خود ارزش دادهایم.
بهرام سرمست افزود: هماندیشی با چنین شخصیتهایی موجب تقویت هویت اجتماعی و فرهنگی جامعه میشود و یکی از مأموریتهای دولت چهاردهم نیز انتقال این سرمایههای ارزشمند به نسل آینده است. باید میان گذشته و آینده پلی ایجاد کرد تا تجربهها، دستاوردها و افتخارات این سرزمین به نسلهای بعد منتقل شود و بتوان از دل تاریخ، الگوهایی برای آینده استخراج کرد.
وی با اشاره به نقش دانشآموختگان فردوسی در این مسیر، اظهار کرد: با همکاری این فرهیختگان میتوان این میراث علمی و فرهنگی را نهادینه کرد و از دل تاریخ تمدنساز آذربایجان، الگوهایی برای آینده کشور ارائه داد. دبیرستان فردوسی مدرسهای است که چهرههای ماندگار بسیاری را برای استان، کشور، بشریت و جامعه علمی تربیت کرده است؛ زیرا مدارس ماندگار، چهرههای ماندگار میسازند.
وی با بیان اینکه آیندهنگری بدون شناخت گذشته ممکن نیست، گفت: باید از تاریخ درس گرفت، از تجربههای موفق بهره برد و همه ظرفیتهای علمی و فرهنگی را زیر یک چتر گرد هم آورد تا بتوان از دانش و تجربه چهرههای ماندگار برای ساخت آینده استفاده کرد.
سرمست در پایان بر تغییر نگاه به مدرسه تأکید کرد و ادامه داد: مدارس نباید تنها محل انتقال محفوظات باشند، بلکه باید در کنار آموزش علم، مهارت، مدیریت، مسئولیتپذیری اجتماعی و توانایی حل مسئله را نیز به نسل جدید بیاموزند. باید نشان دهیم تبریز و آذربایجان در آموزش نوین پیشینهای ارزشمند دارند و این سابقه تاریخی میتواند پشتوانهای برای آینده باشد.
عشق عمیق به آذربایجان، خصیصهای مشترک
دستیار رئیسجمهور در طرحهای ویژه، نیز با اشاره به دیدارهای متعدد خود با دانشآموختگان دبیرستان فردوسی، بیان کرد: ویژگی مشترکی که در همه دانشآموختگان این مدرسه دیده میشود، عشق عمیق به آذربایجان و احساس مسئولیت نسبت به سرزمین خود بوده و این موضوع برای من همواره مایه خوشحالی است.
محمد نوری با تشریح ویژگیهای یک مدرسه پیشرو، اظهار کرد: دبیرستان فردوسی بسیاری از شاخصههای یک مدرسه پیشرو را بیش از یک قرن پیش در خود داشته است؛ موضوعی که نشان میدهد بنیانگذاران این مدرسه با چه نگاه آیندهنگرانهای آموزش را طراحی کرده بودند.
وی افزود: دبیرستان فردوسی از نخستین مدارسی بود که آموزش نوین را توسعه داد و همین رویکرد موجب شد الگوی آموزشی آن در دیگر مدارس آذربایجان و سپس ایران گسترش پیدا کند؛ از این رو، این مدرسه تنها یک نقش محلی نداشته، بلکه نقشی ملی در تحول آموزش کشور ایفا کرده است.
وی یکی دیگر از ویژگیهای این مدرسه را حضور مدیران و معلمان برجسته علمی، فرهنگی و هنری دانست و گفت: همین سرمایه انسانی سبب شد فردوسی در رشد علمی و فرهنگی آذربایجان و ایران نقش مؤثری داشته باشد.
دستیار رئیسجمهور با توصیف دبیرستان فردوسی به عنوان «کارخانه تولید سرمایه انسانی» گفت: فارغالتحصیلان این مدرسه در رشتههای مختلف از پزشکی، معماری، شعر، علوم انسانی، هنر، روزنامهنگاری و دیگر حوزهها منشأ خدمات بزرگ شدهاند؛ زیرا در این مدرسه آموزش صرفاً انتقال دانش نبوده، بلکه نوعی مسئولیت اجتماعی و فرهنگی نیز به دانشآموزان آموخته شده است.
وی همچنین نقش دبیرستان فردوسی در تقویت فرهنگ ملی را یادآور شد و با اشاره به نامهایی همچون استاد شهریار، دکتر مبین، دکتر داوران و دیگر شخصیتهای برجسته، این مدرسه را در شکلگیری هویت فرهنگی کشور، گامی بزرگ دانست.
وی در پایان، مسئولیتپذیری اجتماعی را آخرین ویژگی برجسته دانشآموختگان فردوسی عنوان و تأکید کرد: تقریباً هر فارغالتحصیلی که با او دیدار کردهام، دغدغه توسعه جامعه، پیشرفت آذربایجان و ارتقای سطح زندگی مردم را داشته است که حاصل اندیشه درست سازندگان این دبیرستان است.
دبیرستان فردوسی هویت تبریز است
در ادامه، مدیرعامل انجمن دانشآموختگان دبیرستان ماندگار فردوسی، با بیان اینکه خود را کوچکترین عضو این جمع میداند، خطاب به دانشآموختگان و دانشآموزان حاضر گفت: قلب همه کسانی که در این مراسم حضور دارند، با تمام وجود برای تبریز میتپد و دبیرستان فردوسی برای آنان تنها یک مدرسه نیست، بلکه یکی از نمادهای هویت این شهر است.
محمدعلی نجاری کهنمویی، با اشاره به شکلگیری انجمن دانشآموختگان، از روزهایی سخن گفت که ساختمان تاریخی دبیرستان در معرض آسیب قرار داشت و گروهی از دانشآموختگان برای نجات آن گرد هم آمدند.
وی ادامه داد: حدود سه تا چهار سال پیش با همراهی نزدیک به ۴۰ نفر از دوستان و دانشآموختگان، کار حفاظت از ساختمان قدیمی مدرسه آغاز شد و در ادامه، برای نخستین بار انجمن دانشآموختگان دبیرستان فردوسی شکل گرفت؛ اتفاقی که برخلاف برخی مدارس قدیمی که انجمنهای آنها از دهههای گذشته فعالیت داشتهاند، برای نخستین بار در این قالب در کشور رقم خورد.
کهنمویی تأکید کرد: تمام اقداماتی که تاکنون انجام شده، نه برای افراد، بلکه برای مدرسه بوده است و همه افتخارها متعلق به دبیرستان فردوسی است. نسلی که این مجموعه فرهنگی را بنیان گذاشته، وظیفه خود را انجام داده و اکنون مسئولیت نسل امروز، پاسداری از این میراث ارزشمند است.
وی با انتقاد از کمتوجهی به میراث فرهنگی و آموزشی، بیان کرد: اگر بخشی از این آثار و بناها دچار آسیب شدهاند، مقصر خود ما هستیم که از فرهنگ و تاریخ خود به خوبی پاسداری نکردهایم.
وی همچنین از تشکیل بنیاد مدارس ماندگار ایران به عنوان یکی دیگر از اقدامات مهم یاد کرد و گفت: مدارس تاریخی تبریز، هر کدام بخشی از هویت آموزشی کشور هستند و باید انجمنهای دانشآموختگان آنها نیز شکل بگیرد. با توجه به شکلگیری انجمن دبیرستان پروین، امیدواریم سایر مدارس ماندگار نیز در این مسیر گام بردارند.
مدیرعامل انجمن دانشآموختگان دبیرستان فردوسی همچنین از برنامههای انجمن برای گردآوری اسناد تاریخی، کتابها، خاطرات و معرفی مفاخر دبیرستان فردوسی سخن گفت و افزود این اقدامات تنها برای حفظ گذشته نیست، بلکه برای انتقال این میراث به نسلهای آینده انجام میشود.
وی در بخش دیگری از سخنان خود به کمپین جهانی «نه به بمباران کلاسهای درس» اشاره کرد و بر ضرورت حفاظت از مدرسه به عنوان امنترین و مقدسترین مکان برای آموزش و تربیت نسل آینده تأکید کرد.
شهرام دبیریاسکوئی، رئیس حزب سلامت و توسعه نیز در این مراسم با اشاره به پیشگام بودن تبریز در عرصههای مختلف، گفت: این شهر در بسیاری از حوزهها شهر اولینها بوده و این موضوع مایه افتخار مردم آذربایجان است. دبیرستان فردوسی یکی از همین افتخارات است که طی بیش از یک قرن فعالیت، همواره در شمار برترین مدارس کشور قرار داشته و شخصیتهای فرهیخته، دانشمند و اثرگذار بسیاری را به جامعه و کشور معرفی کرده است.
وی همچنین بر ضرورت ایجاد نوآوری در شیوههای آموزشی تأکید و خاطرنشان کرد: با وجود کاستیهایی که امروز در نظام آموزشی کشور وجود دارد، تلاش خواهیم کرد با بهرهگیری از ظرفیتهای موجود، زمینه اجرای ایدههای نو و تحولآفرین در این مدرسه فراهم شود.
وی در پایان با ابراز امیدواری نسبت به تداوم این مسیر، تصریح کرد: امیدواریم تبریز همچنان در تربیت نخبگان پیشگام باشد و نسلهای آینده نیز بتوانند مانند گذشته نقشآفرین باشند؛ البته که فعالیت گسترده هیئت امنای دبیرستان فردوسی در این عرصه نیز قابل توجه است.
پروفسور غلامرضا برادران خسروشاهی، استاد برجسته ریاضی دانشگاه تهران و از دانشآموختگان دبیرستان فردوسی، نیز با تأکید بر جایگاه پژوهش در نظام آموزشی، گفت: آموزش زمانی به رسالت واقعی خود عمل میکند که مدرسه و دانشگاه بر پایه پژوهش، سازماندهی علمی و تحقیق حرکت کنند. دبیرستان فردوسی دارای ظرفیت و جاذبهای ویژه بوده که باید با همکاری استانداری و آموزش و پرورش به شکلی علمی هدایت شود تا پژوهش و تولید علم در اولویت قرار گیرد.
پروفسور حسن عشایری، نورولوژیست برجسته و از دانشآموختگان این مدرسه، نیز با نگاهی فرهنگی به نقش آموزش، بیان کرد: فرهنگ را نمیتوان از نقطه صفر آغاز کرد یا آن را متوقف ساخت، زیرا فرهنگ از مدرسه و آموزش و پرورش شکل میگیرد و مغز فرهنگی جامعه همان مدارس آن است. تاریخ و فرهنگ را نباید به شکل کنسروی و منجمد حفظ کرد، بلکه باید از آن برای ساخت آینده بهره گرفت و نگاه آیندهنگر را جایگزین نگاه صرفاً گذشتهمحور کرد.
وی یکی از مهمترین ویژگیهای دبیرستان فردوسی را تنوع اجتماعی دانشآموزان آن دانست و تصریح کرد: در این مدرسه، افراد از طبقات مختلف اجتماعی، خانوادههای کمبرخوردار و مرفه، مسلمان و ارمنی و با پیشینههای گوناگون در کنار یکدیگر آموزش میدیدند و همین تعامل، نمونهای واقعی از عدالت آموزشی بود. کشوری که کودکانش از همان دوران مدرسه یاد بگیرند با وجود تفاوتها در کنار هم زندگی و گفتوگو کنند، آیندهای مستحکمتر خواهد داشت.
در ادامه این آیین، دکتر جلیل شربیانلو، استاد دانشگاه علوم پزشکی تبریز، علی پولاد، کارآفرین برجسته بینالمللی و شماری دیگر از استادان و دانشآموختگان نیز دیدگاههای خود را درباره جایگاه تاریخی و فرهنگی دبیرستان فردوسی بیان کردند.
در پایان مراسم، از جمعی از تلاشگران و حامیان دبیرستان ماندگار فردوسی با اهدای لوح تقدیر تجلیل شد، از تمبر این دبیرستان و دو کتاب نیز با محوریت تاریخ و میراث این مدرسه رونمایی شد؛ آیینی که در پایان، بیش از آنکه پایان یک مراسم باشد، یادآور این حقیقت بود که مدرسهای با قدمت ۱۱۰ سال، همچنان میتواند الهامبخش آینده آموزش، فرهنگ و توسعه ایران باشد.
- منبع خبر : ایسنا
