به گزارش آذرپرس؛ شنبه ۹ اسفند بود که دشمن آمریکایی – صهیونی تجاوز به خاک میهن اسلامیمان را آغاز کرد. درست در یک ماهگی آغاز جنگ بود که پس از ادعاهای تکراری و دروغینش مبنی بر در امان بودن مراکز و افراد غیر نظامی، در بامداد شنبه ۸ فروردین ۱۴۰۵، تخریب یکی از مراکز تحقیقاتی و پژوهشی در دانشگاه علم و صنعت را در کارنامه سیاه خود برجسته کرد؛ هر چند که تا پیش از تخریب زیرساختهای علمی، فناوری و دانشگاهی، مضحک بودن ادعای دشمن آمریکایی-صهیونیستی با شهادت ۱۶۷ کودک و فرشته بیگناه در مدرسه شجره طیبه میناب و پس از آن حمله به مجتمعهای مسکونی در بسیاری از شهرهای کشورمان برای همگان اثبات شده بود.
دانشگاه علم و صنعت تا پیش از این حمله متجاوزان به خاک کشورمان و تخریب بخشی از تأسیسات و ساختمانهای دانشگاه، با شهادت دکتر شمقدری از سوی رژیم تروریستی صهیونی، داغی فراتر از تخریب سازهها به خود دیده بود و این داغ با تخریب تعدادی از ساختمانها و دانشکدهها از جمله دانشکده فیزیک، دانشکده ریاضی، دانشکده علوم پایه و دانشکده معارف در ضلع شمال غربی محیط دانشگاه با درصد تخریب متفاوت و ساختمان مرکز تحقیقات با تخریب ۱۰۰ درصد، تازهتر شد.
اگرچه به گفته معاون فرهنگی دانشگاه علم و صنعت خوشبختانه کسی در حمله هوایی به این دانشگاه به شهادت نرسید، اما زیان تخریب چنین مراکز عملی و فناوری در کشور هم به راحتی قابل جبران نیست.
محمد واحدی روز یکشنبه و در جریان بازدید خبرنگاران ایرنا از بخشهای تخریب شده این دانشگاه گفت: مرکز علمی و تحقیقاتی صرفا یک سازه سیمان و آجر نیست، این ساختمانها روح دارند، این آجرها تکتک استادان و دانشجویان و محققانی که برای توسعه و اعتلای کشور ایدههایی در سر داشتند را به یاد میآورند.
صبح روز یکشنبه ۹ فروردین وارد محوطه دانشگاه علم و صنعت شدیم؛ شاید بسیاری از تهرانیها دانشگاه علم و صنعت را به محل برگزاری انواع آزمونها بشناسند و با دانشکدهها و ساختمانهای این دانشگاه خاطراتی داشته باشند.
نقطه عطف همه این خاطرات، سرزندگی و روحیه شاد دانشجویان و طراوتی بود که از محیط علم و صنعت ساطع میشد اما این بار خبری از شلوغی و ازدحام نبود؛ هرچند که ناامیدی و غم نیز جایی در این دانشگاه شهیدپرور ندارد.
گروههای جهادی و خودجوش به کمک نیروهای دانشگاه آمده بودند تا در آواربرداری و بازسازی محوطه علم و صنعت مشارکت کنند. تلاشی که کمتر از خدمت در جبهه جنگ رودررو با دشمن نیست.
جریان علم و آموزش متوقف نمیشود
ساختمان مرکز تحقیقاتی دانشگاه علم و صنعت دچار تخریب ۱۰۰ درصدی شده است؛ در جای جای آوارهای به جا مانده از حمله هوایی و بمباران دانشگاه، کتابها و جزوات علمی بود که در لابهلای خاک و آجرها به چشم میآمد؛ اتفاقی که سندی بر دروغ بودن نظامی بودن این مرکز پژوهشی دارد؛ حتی به گلخانه دانشگاه هم رحم نکردهاند اما نه زیبایی را توانستند از گلها بگیرند و نه سرزندگی را؛ امید و علمآموزی هرگز نمیمیرد.
به گفته مسئولان دانشگاه علم و صنعت، اگرچه محدودیت مکانی برای برگزاری کلاسهای درس داریم، اما تلاش دانشگاه این است که کلاسها را برگزار کند هر چند که ساعات تدریس افزایش یابد یا تعداد دانشجویان در برخی کلاسها بیشتر شود. اما نباید بگذاریم جریان علم و آموزش متوقف شود. اگرچه دانشجویان رشته برق بزرگمردی از جنس علم و عرفان را از دست دادهاند اما شمقدریهایی دیگر در راه ساحت علم هستند.
- منبع خبر : ایرنا
